اولین غذای کمکی سارینا جون

دختر گلم، تقریبا اواخر 5 ماهگی ات من و بابا متوجه شدیم که سارینا خانوم با خوردن شیر مامانی سیر نمی شه و هر چی که به دستت می دادیم سریع به طرف دهانت می بردی و با حرص زیاد اون رو میک می زدی اول فکر می کردیم که شاید داری دندون در می آری ولی فهمیدیم که با خوردن شیرم سیر نمی شی و گرسنگی است که اذیتت می کنه، خیلی بی تابی می کردی و مخصوصا موقع خواب که همیشه با گریه می خوابیدی. 

خییییلی ناراحت بودم و نمی دونستم باید چه کنمهنوز 6 ماهت هم که نشده بود تا غذای کمکی بهت بدهم.

خلاصه من و بابایی تو تاریخ 23/6/90 به مطب دکتر رفتیم   رشد وزنت عالی بود ولی دکتر گفت که شب هایی که بچه خیلی اذیت می شه کمی سرلاک برنج و شیر (رقیق تر) بهش بدهید.

از اون روز به بعد تا 6 ماهگی ات روزی یک وعده سرلاک (دو قاشق مربا خوری) بهت می دادم. ماشالاه ماشالاه خیلی خوب می خوردی و حالت هم بهتر شده بود. 

دیگه هر موقع سر سفره با ما هستی کلی دست و پا می زنی تا خودت رو به غذاها برسونی و فورا آب دهنت راه می افته.

همیشه به بابایی می گم که مشخص است که سارینا یه دختر شکمویی میشه او هم بعد از کلی قربون صدقه رفتنت می گه: نوش جوووووووونش بشه، باید بخوره .

 این هم یه سری عکس از اولین تجربه سارینا با سرلاک: 

بابایی از تو و دوست جدیدت (سرلاک) یه عکس یادگاری گرفته.

با اینکه سرلاکی که درست کرده بودم تموم شده بود ولی باز هم می خواستی ولی طبق حرف دکتر زیاد نمی تونستم بهت بدم.

الهی مامانی فدای دختر شکموش بشه